برای جوامع کاریزماتیک و رهبران محبوب و مردمی، ایران را مثال زد و حاکمیت ولایت فقیه. بدون کوچکترین مخالفتی لبخند پهنی زدم و خیره شدم به نوشتهی روی دیوارِ سفیدِ پشت سرش که هنوز هم از زیر یک مَن رنگ هم میشد خواندش. کسی نوشته بود «مرگ بر دیکتاتور».
خوشبختی یعنی وقتی بغض و ابهام دارد خفهات میکند، گوشی تلفنات زنگ بخورد و تو فقط با دیدن شماره، بهانهای که میخواستی را پیدا کنی و های و های بزنی زیر گریه.
باید اُنس بگیرم به هم صحبتهای تازهام. وقتی صدایی نیست که حرفی بزند، دلی نیست که صدایم کند، گوشی نیست که دلم را بشنود و نه نگاهی که نیازم را بخواند... چارهای نیست؛ باید خو گرفت به این مهرههای خوشدستِ فیروزهای رنگ.